Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοινωνία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 26 Απριλίου 2016

Λασποβροχή



Και ξαφνικά, το ποίημα έρχεται και σε βρίσκει, σε μια μικρή μετατόπιση του νου!

                 


Λασποβροχή



Πολλή κόκκινη σκόνη φέτος - 
τη φέρνουν, λέει, οι νοτιάδες από την Αφρική,
λασποβροχές που βάφουν τις βεράντες,
τις αυλές, τα αυτοκίνητά μας.
Αλλά εγώ, τώρα τελευταία, δεν βλέπω σκόνη.
Αίμα μυρίζω, το αίμα μυριάδων ανθρώπων
της σκοτεινής ηπείρου.
Ποτάμια αίματος που χύθηκαν
- και τα ρούφηξε η Σαχάρα -
εκατοντάδες χρόνια τώρα
στον βωμό της βουλιμίας των "πολιτισμένων"!
Έτσι, λέω, θα χαθεί μια μέρα η γηραιά μας ήπειρος:
θα θαφτεί κάτω από την κόκκινη λάσπη
του αίματος, που η ίδια τους κρουνούς του άνοιξε!



Μεγάλη Δευτέρα 2016

Κυριακή 23 Ιουνίου 2013

That' s Life: Δέκα Μέρες, Δέκα Παραστάσεις με Συμμετοχή από Είκοσι Χώρες


''Ιστορίες της γης'' από ανθρώπους του κόσμου. Ρεαλισμός χωρίς φτιασιδώματα. 
Όταν οι άνθρωποι κοιτάζονται κατάματα μπορεί να πουν και αλήθειες.


ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΟΜΑΔΑΣ VICE VERSA
Η θεατρική ομάδα Vice Versa έκανε πρεμιέρα το Σάββατο 22/6 με το έργο That’s
Life, που θα παιχτεί για 10 συνολικά παραστάσεις. Είναι η τρίτη δουλειά της ομάδας
μετά την Πεντηκοστή του Ντέιβιντ Έντγκαρ το καλοκαίρι του 2010 και τον Πλούτο
του Αριστοφάνη το καλοκαίρι του 2011.

Άνθρωποι από 20 μέχρι τώρα χώρες (Ελλάδα, Ουκρανία, Ρωσία, Κένυα,
Ζιμπάμπουε, Μολδαβία, Αλβανία, Συρία, Σρι Λάνκα, Πολωνία, Τσεχία, Γαλλία,
Ολλανδία, Ιράν, Ελβετία, Αφγανιστάν, Ουζμπεκιστάν, Νιγηρία, Παλαιστίνη,
Τυνησία), φοιτητές, εργαζόμενοι και άνεργοι, έχουν συνεργαστεί με τη Vice Versa,
φτιάχνοντας ένα μωσαϊκό εθνοτήτων και διαφορετικών γλωσσών.
Το That’s Life είναι μια σκηνική σύνθεση από προσωπικές μαρτυρίες
των μελών της ομάδας με θεματικούς άξονες τις κοινωνικές ανισότητες, τις
εργασιακές συγκρούσεις, τους φόβους και τις ενοχές, τα όνειρα και τις μνήμες, την
απογοήτευση και τη χαρά, τον έρωτα και τον θάνατο.

Η παράσταση That’s Life θα παίζεται από 22 έως 25 Ιουνίου και από 27
Ιουνίου έως 2 Ιουλίου σε ένα παλιό σπίτι στην Πλατεία Αυδή, στο Μεταξουργείο,
στην οδό Γιατράκου 2. Είναι θέση της ομάδας ότι το θέατρο πρέπει να είναι προσιτό
σε όλους, ανεξαρτήτως καταγωγής ή οικονομικής κατάστασης, γι’ αυτό και η
είσοδος είναι ελεύθερη. Η συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων στην παράσταση,
ερασιτεχνών και επαγγελματιών, είναι εθελοντική. Ώρα έναρξης 9:00 μ.μ.

Οι Συντελεστές

Παίζουν οι ηθοποιοί και οι ερασιτέχνες: Μπακάρ Χουσεΐν ΑλΜπακάρ, Ευαγγελία
Αραχωβίτη, Σοφία Διαλέτη, Γεράσιμος Ζαρκάδης, Χριστίνα Ζορμπά, Κυριακή
Καζελίδου, Άνια Λουκά, Γιάννης Νιάρρος, Βασίλης Παγανόπουλος, Σβιτλάνα
Παραμόνοβα, Λουίζα Πορφύρη, Ηλίας Κιάμα Τζογόνας και ο σκύλος Αντίν.

Μουσικοί: Ευαγγελία Αραχωβίτη, Γιούλη Παπαβασιλείου, Θανάσης Σπέλας

Επιμέλεια κειμένων: Κοραλία Σωτηριάδου, Δημήτρης Κοκκώνης

Σύνθεση κειμένων - Σκηνοθεσία: Αγγελική Γκιργκινούδη

Μουσική επιμέλεια: Ευαγγελία Αραχωβίτη, Βασίλης Παγανόπουλος

Επιμέλεια κοστουμιών: Κλαιρ Μπρέισγουελ

Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Ζορμπάς, Μιχάλης Τσικαλάκης

Σύμβουλοι: Κοραλία Σωτηριάδου, Νίκος Ζορμπάς

Βοηθός σκηνοθέτη: Κυριακή Καζελίδου

Φωτογραφίες: Tolis Kapllani

http://viceversatheater.gr/

Τηλέφωνο Κρατήσεων: 6975910720
Τηλέφωνα Επικοινωνίας:
Αγγελική Γκιργκινούδη 6936517211
Βασίλης Παγανόπουλος 6940772824

Σάββατο 15 Ιουνίου 2013

Ο λαός δεν μπορεί να αγνοηθεί


"[...] έχουμε ένα τεράστιο στοιχείο υπεροχής. Αποτελούμε την συμπαγή μάζα του λ α ο ύ!  Και ως γνωστό ο λαός δεν μπορεί να αγνοηθεί, να μπεί στο περιθώριο, ή να προσπεραστεί [...] Γιατί σώνει και καλά θέλουμε πολιτκούς κηδεμόνες για να εκφραστούμε; Ας θυμηθούμε τα λόγια του Διονύσιου Σολωμού απο τον Ύμνο στην Ελευθερια, "Πάντα η νίκη, εάν ενωθείτε, πάντα εσάς ακολουθεί". [...]

Η πολιτικός επιστήμονας Αρετή Γεωργοσοπούλου, απαντά στην έρευνα της Κρυσταλίας Πατούλη που ξεκίνησε να δημοσιεύεται από το 2010 στο tvxs.gr, διαμορφώνοντας ένα δημόσιο διάλογο με συμμετοχή πάνω από 150 σημαντικών προσώπων των γραμμάτων και των τεχνών, με βάση το ερώτημα "Ποιές αιτίες μας έφεραν ως εδώ και κυρίως τί πρέπει να κάνουμε;"



Ο αντιπρόεδρος της Iternational Herald Tribune, σε πρόσφατες δηλώσεις του αναφέρει ότι: "ο κόσμος απατάται αν πιστεύει ότι η κρίση στην Ελλάδα είναι μόνο οικονομική. Στον πυρήνα του προβλήματος υπάρχει και μία κοινωνική κρίση που έφερε με την σειρά της την οικονομική", αλλά και συνεχίζει κυνικά: "Η Ελλάδα και οι ‘Ελληνες έχουν χρόνιο πρόβλημα με τον εγωκεντρικό τρόπο σκέψης τους και τον βουλιμικό τρόπο ζωής τους, που συνδέεται με ιστορικές πολυπλοκότητες και την προβληματική δομή του κράτους μετά την απελευθέρωση της χώρας απο την Οθωμανική Αυτοκρατορία".

Ποιά είναι τα αίτια, λοιπόν; Τι συμβαίνει και γιατί; Κάποιος θα πρέπει μάλλον να δεί τα πράγματα μέσα απο το κοινωνικό, πολιτικό, ιστορικό, οικονομικό πρίσμα. Οπότε, είναι αναπόφευκτες και οι αναφορές στην Τουρκοκρατία, τον εμφύλιο, το παλάτι, τους Αμερικάνους, την χούντα. Και δικαίως.

Βιώνοντας την κρίση στο πετσί μας αυτή την στιγμή με απώλειες ανθρώπων, θέσεων εργασίας, βασικών και αναγκαίων περιουσιακών στοιχείων, ανθρώπινης αξιοπρέπειας, ας ξεκινήσουμε απο το τί κάνουμε τώρα. Αυτό και μόνο θα μας εξασφαλίσει ενέργεια και εργαλεία σκέψης και δράσης προς αυτόν τον προσανατολισμό.

Φυσικά θα πρέπει να μελετηθούν, να αναλυθούν, να διδαχτούν οι αιτίες και τα συμπεράσματα σε όλους και κυρίως στους νέους για να μπορέσουμε να πούμε ποτέ πια ξανά. Η γνώση και η πληροφόρηση δημιουργεί στάσεις και συμπεριφορές ανάλογες.

Όλοι εμείς οι  "απ’ έξω" έχουμε σίγουρα μπροστά μας, απο την μια πλευρά, θηριώδη – σε όγκο, μορφή και περιεχόμενο σχήματα, όπως οι, τράπεζες, οι πολυεθνικές, η ομάδα G8, η Παγκόσμια Τράπεζα, το ΔΝΤ, ο Παγκόσμιο Οργανισμός Εμπορίου κ.α.

Απο την άλλη, πολιτικοί, κυβερνήσεις, Μαζικά Μέσα Ενημέρωσης. Όλα αυτά μαζί συγχρονισμένα ή όχι συντελούν στην άσκηση πίεσης πάνω μας και στον εκφοβισμό.
Εμείς όμως έχουμε ένα τεράστιο στοιχείο υπεροχής. Αποτελούμε την συμπαγή μάζα του λ α ο ύ!  Και ως γνωστό ο λαός δεν μπορεί να αγνοηθεί, να μπεί στο περιθώριο, ή να προσπεραστεί.
Ας θυμηθούμε ότι η δύναμη ενός λαού εξαρτάται μ ό ν ο απο το πόσο ενωμένος είναι. Έχουμε πολλά και απείρως σημαντικά που μας ενώνουν αυτή την στιγμή, και ευτυχώς παρατηρείται κάποια κοινωνική αφύπνιση. Όλο και δημιουργούνται σύλλογοι, ενώσεις, μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί – πέρα απο τους ήδη υπάρχοντες – που δ ε ν ελέγχονται από κόμματα.

Αν μη τι άλλο τώρα είναι αναγκαίο και επιτακτικό να συντονιστούμε μέσα απο αυτούς τους φορείς, να φωνάξουμε, να διαμαρτυρηθούμε, να διεκδικήσουμε. Δεν αρκεί να παρακολουθούμε τα συνδικάτα να κατεβαίνουν – και αυτά χωριστά (!). Με τους κατάλληλους χειρισμούς απο τα ΜΜΕ περνάει στον κόσμο ότι έχει να κάνει με συντεχνιακά θέματα που δεν μας αφορούν όλους.
Θα πρέπει ωστόσο αυτή την ύστατη στιγμή οι φορείς αυτοί να επαναπροσδιοριστούν. Ακόμα και οι τοπικοί σύλλογοι – εξωραϊστικοί,  πολιτιστικοί, αθλητικοί που στόχευαν μέχρι σήμερα στα καταστατικά τους την ποιοτική αναβάθμιση  της ζωής των μελών τους, δεν είναι δυνατόν να συνεχίζουν σαν να μην συμβαίνει τίποτα!
Κατανοώ πλήρως την αποφυγή της εμπλοκής τους σε πολιτικού χαρακτήρα αντιδράσεις. Tώρα όμως που δεν μιλάμε πια για την ποιότητα αλλά προτίστως για την εξασφάλιση της ίδιας της ζωής, θα παραμείνουν αδρανείς ή ακόμα χειρότερα θα καλυφτούν πίσω απο το "εμείς τι μπορούμε να κάνουμε".

Μόνο δειλία και υποκρισία υποδεικνύει μια τέτοια στάση. Ως γνωστό οι κατακτήσεις προυποθέτουν φαντασία, τόλμη και θάρρος. Ας εντάξουν στο καταστατικό τους δυναμικές διαμαρτυρίες, συγκεντρώσεις και πορείες, δηλαδή πολιτικές πράξεις.

Δεν μπορεί κάποιες συνασπισμένες δυνάμεις να μας αφανίζουν, να μας καταρρακώνουν οικονομικά, ηθικά και ψυχικά και μεις να περιοριζόμαστε σε σεμνά τελετουργικά ημερίδων, σεμιναρίων, ανακοινώσεων.
Δεν μπορεί να βλέπουμε να φεύγει ό,τι καλύτερο διαθέτει η χώρα στο ανθρώπινο δυναμικό της και μεις να συγκαλούμε διοικητικά συμβούλια! Τώρα θέλουμε δεν θέλουμε αποτελεί πια πολιτική πράξη η καθημερινή μας επιβίωση.
Πολιτική πράξη αποτελεί και η συσπείρωση μας να βοηθήσουμε τις αδύναμες ομάδες. Αντιδράσεις και διαμαρτυρίες μπορεί να ξεκινήσουν σε τοπικό επίπεδο με όλους τους φορείς που δεν ελέγχονται απο τα κόμματα. Γιατί σώνει και καλά θέλουμε πολιτκούς κηδεμόνες για να εκφραστούμε; Ας θυμηθούμε τα λόγια του Διονύσιου Σολωμού απο τον Ύμνο στην Ελευθερια, "Πάντα η νίκη, εάν ενωθείτε, πάντα εσάς ακολουθεί".

Πηγή

Συναφή Δημοσιεύματα

Λήθη, Λιθάρι, Χαρτί
Πώς δημιουργείται ένας αριστερός

Πέμπτη 13 Ιουνίου 2013

Ενημέρωση και Δημοκρατία



 Οι εκδόσεις Μαΐστρος και η Κοινότητα Γραμμάτων και Τεχνών εκφράζουν την απόλυτη συμπαράστασή τους στον αγώνα των εργαζομένων της ΕΡΤ και του λαού για το δικαίωμα στην ενημέρωση και τη δημοκρατία.


 Η δημοσιογράφος της ΝΕΤ Χρύσα Ρουμελιώτη την ώρα που διαβάζει 
την ανακοίνωση συμπαράστασης στον κόσμο. 
Προαύλειο Ραδιομεγάρου, 13 Ιουνίου 2013.

Σάββατο 25 Μαΐου 2013

Ἐκπαιδευτικὴ Κοινότητα: Σκεπτικισμὸς Ἀδύναμων Μυαλῶν


τοῦ Δημήτρη Πτολεμαίου

Πολλὰ ἔχουν δηλητη­ριά­σει τὴν ἐκπαιδευτικὴ κοινότητα. Θὰ τὰ συνέθετα στὴν ἔκφραση: σκεπτικισμὸς ἀ­δύ­ναμων μυαλῶν (καὶ νὰ μὲ συμπαθᾶτε ἂν ἀκούγεται καταρχὰς γενι­κευ­τι­κὰ προσβλητικό) ἢ ἄκριτος σκεπτικισμός (συναι­σθη­ματικῆς παρόρμησης). Ἀπογοητεύσεις ἀπὸ προοδευτικὲς πολιτικὲς στρατεύσεις, οἰκονομικὴ ἀνα­σφά­­λεια, αἴσθηση κοινωνικῆς μοναξιᾶς, δυσπιστία ἀπὸ ἔλλειμμα ἐμπι­στο­σύ­νης στὴ συλλογικότητα, κ.ἄ. παρόμοια – ὅλα αὐτὰ ἔχουν σακατέψει τὸ φρό­νημα τοῦ κλάδου. Σίγουρα, ὁ νέος ἄνθρωπος ποὺ ἐκτί­θεται στὸν ἄνε­μο τοῦ κόσμου (ὁ νέος ἄνθρωπος ποὺ ὑπήρξαμε ὅλοι) δὲν ξέρει πῶς ν’ αὐ­το­προ­στατευθεῖ ἀπὸ τὰ δόκανα τῶν στρα­τεύσεων καὶ τῶν ὑποχρεώσεων· ἀλ­λὰ δὲν εἶναι λόγος αὐτὸς γιὰ νὰ γερ­νᾶ σὰν τὸ λύκο τῆς παροιμίας (ποὺ «μή­τε τὴ γνώμη του ἄλλαξε μήτε τὴν κεφαλή του»). Ἔχετε δεῖ πό­σοι συ­νά­δελφοι παριστάνουν τοὺς Νέ­στο­ρες τῆς πολιτικῆς κονίστρας ξεφεύ­γο­ντας, μὲ μύδρους καὶ ἀρὲς πρὸς κάθε κατεύθυνση, ἀπὸ τὴν εὐθύνη νὰ πά­ρουν θέση σὲ ἐπιτακτικὰ διλήμματα, σὲ ζοφερὲς προ­κλήσεις, σὲ προ­πη­λα­κι­σμούς; Ἔχετε προσέξει πόσοι ἄλλοι δὲν μιλοῦν (κι ἂς τοὺς προδίδει ἡ «ἠ­χη­ρὴ σιωπή» τους) ἐνόσω χτυποῦν τὰ τύμπανα τοῦ πολέμου; Ἔχετε ἀ­πο­­τιμήσει τί σημαίνει (ποῦ θὰ κα­τα­λή­ξει, ποῦ θὰ μᾶς ὁδηγήσει) ἡ παρ­ρη­σία, ἐπ’ ἐσχάτων (ἐνίοτε καὶ χαριέντως ἢ πνευματωδῶς), μερικῶν συ­να­δέλ­φων σὲ τοποθετήσεις μέχρι καὶ κατά­φω­ρα ἀντιδραστικές; Πολὺ-πολὺ κα­κὰ σημάδια. Μᾶς διαί­ρε­σαν. Μᾶς κομμάτια­σαν. Μᾶς ξεγέλασαν. Μᾶς ἔ­χουν «πετάξει στὰ σκυλιά». – Καὶ πῶς τὸ κα­τά­φεραν;


Μὲ τὴν πλαστογράφηση τῆς κοινωνικῆς μας ταυτότητας. Μᾶς ἔπεισαν πὼς ὑπάρχουν πολλὲς ἀνα­γνώ­σεις τῆς πραγματικότητας ἀκόμα καὶ σ’ αὐ­τὸ τὸ ἐπίπεδο! Καὶ ὅτι ἐμεῖς εἴμαστε τὰ ἐξουσιοδοτημένα ὑπο­κείμενα τῆς πολυφωνίας πάνω στὰ χρειώδη καὶ τὰ μονοδιάστατα... Ὅτι εἴμαστε μόνοι, ἀδύναμοι, καὶ δὲν ὑπάρχει προστασία γιὰ κανέναν, σὲ κανέναν σχη­μα­τι­σμό, μὲ κανέναν τρόπο. Ὅτι εἴμαστε, ταυ­τό­χρονα, μεγαλοφυεῖς ἀναλυτές (ἐ­πιστήμονες δά) καὶ περιδεὴ ζαγάρια! Συνάδελφοι, ὅλα τὰ προη­γού­με­να χρόνια δὲν μεταταχθήκαμε κοινωνικὰ ἐπὶ τῆς οὐσίας – μᾶς ἀποπρολεταριοποίησαν κα­τὰ τοὺς τύπους καὶ πρό­σκαιρα. Ἀπόδειξη: τώρα πολὺ εὔκολα τραβοῦν τὸ χαλὶ κάτω ἀπ’ τὰ πόδια μας ἀνενόχλητοι. Δὲν εἴμα­στε σὰρξ ἐκ τῆς σαρ­κός τους. Εἴμαστε κοψίδια, ματωμένα ξεσκλίδια, ἑνὸς ἄλλου σώματος, ποὺ ἐννοοῦ­με ν’ ἀφήνουμε διαμελισμένο.

Ἂν ὁ σκεπτικισμὸς δὲν μεταμορφωθεῖ σὲ θετικὴ ἀγωνιστικὴ δύναμη, θὰ ἔχουμε τὸ δικό μας μερίδιο εὐθύνης στὴ διαφαινόμενη ἥττα τῆς δημόσιας παιδείας. Ἀντίθετα, οἱ ἐκπαιδευτικοὶ μποροῦμε πολὺ περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι νομίζουμε.

Ἀπόσπασμα Εἰσήγησης τοῦ 2013 σὲ μιὰ Γενικὴ Συνέλευση ΕΛΜΕ τῆς Ἀττικῆς