1
Σιωπές
Ξανά με το βλέμμα καρφωμένο στη γυρισμένη πλάτη σου.
Φλύαρες που είναι οι πλάτες των ανδρών!
Όλη η απόρριψη
στη χαρακιά της σπονδυλικής τους στήλης.
2
Κάλεσμα
Σε φώναζα στα όνειρα και παρουσιαζόσουν ζωντανός μπροστά μου.
Τώρα που σου μιλώ κάνεις πως ονειρεύεσαι.
3
Απόθεμα
Περίσσεψε το καλοκαίρι φέτος και φύλαξα λιγάκι να έχω την αλμύρα της ανάσας σου.
Ούτε που το κατάλαβα, οι τσέπες μου ήταν τρύπιες.
Το 'χασα στο δρόμο.
Άσε που δεν ξέρω κατά που πέφτει ο χειμώνας.
4
Μουσική
Από τα τόσα τραγούδια που μου χάρισες,
καρφώθηκαν οι νότες στο μυαλό μου, πυρωμένα σίδερα.
Η ντο η φα η μι.
Μη! Μη άλλο!
5
Ξεκαθάρισμα.
Χόρτασε το χιόνι απόψε η καρδιά μου. Όχι αυτό που αλαφροπατούσες, το άλλο το βρώμικο. Εκείνο που φτυαρίζει ο εργάτης του Δήμου βρίζοντας και φτύνοντας. Δε φαίνεται ούτε ένα πράσινο χόρτο από κάτω, να πω πως έρχεται η άνοιξη.
6
Στην αυλή
Θυμάσαι τότε που ένα σπουργίτι ξεψύχησε στην παλάμη μου;
Έκλαψες πολύ.
Ποιος να το πίστευε,
πως με τον ίδιο τρόπο θα έσβηνε η αγάπη σου για τα πουλιά.
7
Της αγρύπνιας
Κόντρα στις αναμνήσεις, θα σκύψω απόψε σ’ ένα κορμάκι ξένο.
Αχόρταγη ηδονή θα κομματιάσει τη μορφή σου.
Μόνο τα σπάρτα θα το δουν και θα με λυπηθούν.
Εσύ μ’ έχεις ήδη ξεχάσει.
8
Καταδίκη
Μέσα στο μακρόστενο δωμάτιο με τον παλιό καναπέ,
ρυθμική η ανάσα σου
κι εκείνο το παράθυρο που βλέπει στη σκάλα,
όλο και μικραίνει.
Οι νυχτωμένες πόρτες σφάλισαν για πάντα.
Έγκλειστα φιλιά,
θανατοποινίτες.
9
Μικρή δίνη
Πως λυπάμαι τις γυναίκες μπροστά στον νεροχύτη με τα πιάτα!Όνειρα, σιωπηλές κραυγές, μαζί με τα βρομόνερα στο σιφόνι κι από κει στο βόθρο.
