Καλό ταξίδι, Δημήτρη!

Έναν από τους σημαντικότερους ανθρώπους των γραμμάτων, συνεργάτη και ιδίως φίλο χαιρετήσαμε χθες.
Πριν γεννηθούν οι λέξεις, πριν βρεθούν τα λόγια τα κατάλληλα για τον Δημήτρη Αρμάο, αναζήτησα τρεις γελαστές φωτογραφίες.
Δεκέμβρης του 2010, στις παρυφές μεγάλης διαδήλωσης. Στις διαδηλώσεις συναντιόμασταν τον τελευταίο καιρό, σχεδόν τη μόνη αφορμή για να κατέβω στο κέντρο.

Εκεί, στις κοινές έγνοιες, στο κέντρο της Μητρόπολης

...Καθὼς ἀπάνω στὸ τουφέκι τους (προσκέφαλο λιθάρι)
Λαγοκοιμοῦνται οἱ μισθωτοὶ σιμὰ στὸ ξυπνητήρι...

αμηχανία

χαμόγελο πλέριο

"ἐγὼ δὲν εἶμαι γιὰ τέτοια..."

Ναι, Δημήτρη. Ποτέ δεν ήσουν για τα φώτα, ήσουν πάντα ο σιωπηλός εργάτης, ο ακαταπόνητος μάστορας. Αλλά ήσουν μια μορφή που δεν χρειαζόταν φώτα για να λάμψει. Αρκούσε ένα βλέμμα με λίγη οξυδέρκεια για να σε διακρίνει και σε πυκνό σκοτάδι. Αχρείαστο βοήθημα μιας τόσο πλούσιας και γεμάτης μνήμης αυτά τα στιγμιότυπα... Δώρο για το οποίο σ' ευχαριστώ ιδιαίτερα. Θέλω να σε θυμάμαι γελαστό, με όλο τον πόνο και το μόχθο, και γελαστό να σε νομίζω τώρα, στα χλοερά λημέρια σου...

Αιωνία η μνήμη σου.

Λίθοι στη Λήθη

Βιβλιοπαρουσίαση

Οι εκδόσεις Μαΐστρος και το Αετοπούλειο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Χαλανδρίου
σας καλούν

την Τετάρτη 27 Μαΐου 2015

Φιλικής Εταιρίας & Τομπάζη 18, ώρα 18:30

σε εκδήλωση συζήτηση για το βιβλίο

της Αρετής Γεωργοσοπούλου-Μακρέλ

Λίθοι στη Λήθη

Ένα μυθιστόρημα με βάση μιαν αληθινή συγκλονιστική αφήγηση για την αντίσταση, τον εμφύλιο και τα πέτρινα χρόνια, με κεντρικό ήρωα τον Σάμιο αγωνιστή Τάσο Σβορώνο.

 

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει από την καταξιωμένη ιστορικό, με ειδίκευση στην κοινωνική ιστορία της περιόδου 1940-1950, Τασούλα Βερβενιώτη.

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσει η Στέλλα Λίτινα

Φλάουτο θα παίξει η Δέσποινα Αρθούνα

Συμμετέχει η συγγραφέας

Αρετή Γεωργοσοπούλου-Μακρέλ

Προβάλλεται βίντεο με τον βιογραφούμενο Σάμιο αγωνιστή Τάσο Σβορώνο



Τα βιβλία της συγγραφέως θα διατίθενται στον χώρο της εκδήλωσης.

Oι περιπέτειες του Ομάρ Καγιάμ

Πώς μια ανατολίτικη ιστορία μεταπλάθεται σε δυτική λογοτεχνία

 

O Ομάρ Καγιάμ (11ος -12ος αι.), στη χώρα του, έμεινε γνωστός και δοξάστηκε για αιώνες ως φιλόσοφος, μαθηματικός και αστρονόμος· και όντως η συμβολή του τόσο στην άλγεβρα όσο και στη γεωμετρία και την αστρονομία αναγνωρίζεται από τους επιστήμονες ως μοναδική και πρωτότυπη. Στη Δύση όμως, εξαιτίας της ‘μετάφρασής’ του από τον Έντουαρντ Φιτζέραλντ (τέλη 19ου αι.) το όνομά του έγινε συνώνυμο της περσικής ποίησης και μάλιστα μιας συγκεκριμένης ποιητικής μορφής ―ήσσονος για την περσική λογοτεχνία―, του τετράστιχου ρουμπαΐ (πληθ. ρουμπαγιάτ). Έκτοτε, πάντα θα μιλάμε για τα Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ, συνδέοντας σχεδόν αποκλειστικά τον ένα με το άλλο.

Στις αρχές του 14ου αι. παρουσιάζεται στην Περσία για πρώτη φορά η Ιστορία των Τριών Φίλων, μια αφήγηση που εμπλέκει και ενώνει αντάμα τις ζωές και την πορεία τριών μεγάλων μορφών του πέρσικου 11ου αι. Σύμφωνα με τον διαδεμένο αυτό θρύλο, (ο οποίος περιέχεται σε κάθε σχεδόν έκδοση των Ρουμπαγιάτ από τον Φιτζέραλντ), στο Μπαλχ του Χορασάν τρεις άνθρωποι έρχονται να σπουδάσουν αντάμα: ο Νιζάμ αλ-Μουλκ (βεζίρης των Σελτζούκων σουλτάνων Αλπ Αρσλάν και Μάλικ Σαχ), ο ποιητής μας Καγιάμ και ο Χασάν-ι-Σαμπάχ (ο διαβόητος ‘γέρος του βουνού’, ο αρχηγός και δημιουργός των Ασσασίνων Ισμαηλιτών). Εκεί, μελετώντας το Κοράνιο και τις παραδόσεις, έγιναν αδελφοποιτοί και έδωσαν όρκο αίματος αν κάποιος τους ευνοηθεί από τη ζωή να στηρίξει και τους άλλους. Τα ’φερε λοιπόν έτσι η ζωή κι ο Νιζάμ αλ-Μουλκ, χάρη στις ικανότητές του αναδείχτηκε βεζίρης και πρόσφερε στον Καγιάμ τη θέση του κυβερνήτη της Νισαπούρ. O Καγιάμ όμως μην επιθυμώντας μάταια μεγαλεία αρκείται στην ετήσια είσπραξη ενός  μεγάλου ποσού κι αποσύρεται στην ησυχία και στις μελέτες του. Ο Σαμπάχ όμως, που επιζητά ακριβώς ό,τι αποφεύγει ο Καγιάμ, αποπέμπεται· κι έτσι οδηγείται στην κατάκτηση του Αλαμούτ και στη δημιουργία των Ασσασίνων εξαπολύοντας τον τρόμο καταπάνω σε όλους τους ηγεμόνες. Στο τέλος δολοφονεί και τον ίδιο τον Νιζάμ αλ-Μουλκ. (Η μοιραία τους δράση κι ο τρόμος που σκορπίζουν σταματά μόνο με την κατάληψη του Αλαμούτ και την ισοπέδωσή του από τους Μογγόλους του Χούλεγκου τον 13ο αι.).

Οι αιώνες κύλησαν έκτοτε και μόλις τον 19ο αι. ο Φιτζέραλντ πρώτος γνωρίζει στη Δύση τα Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ, καθιερώνοντάς τον ως ποιητή κι αναγκάζοντας και τους σύγχρονους Ιρανούς να τον ξαναδούν πια μέσα από τη δική του προσέγγιση και την πρόσληψη της ποίησής του από τη Δύση.

Στη συνέχεια ο Μπόρχες στις Διερευνήσεις του (1952), με καμβά την Ιστορία των τριών φίλων υφαίνει το δοκίμιό του για το Αίνιγμα του Φιτζέραλντ και τις μυστήριες τροπές της τύχης που καταφέρνει να δέσει αξεδιάλυτα τον Άγγλο ποιητή με τον Πέρση ομότεχνό του σ' ένα πρόσωπο.

Στο κλείσιμο σχεδόν του 20ού αι. (1988), ο Αμίν Μααλούφ ξαναπιάνει την ίδια Ιστορία των τριών φίλων και με κέντρο του ένα μοναδικό χειρόγραφο των Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ ―που κείται πια στα βάθη του ωκεανού, μες στο κουφάρι του Τιτανικού― γράφει τη Σαμαρκάνδη, αναπλάθωντας μυθοποιητικά και λογοτεχνικά την αφετηριακή ιστορία του 14ου αι.

Ο Ομάρ Καγιάμ είχε προφητέψει στον ιστορικό Νιζαμί (στις αρχές του 12ου αι.) ότι o τάφος του θα βρίσκεται σ’ ένα μέρος όπου τα δέντρα θα τον ραίνουν με τ’ άνθια τους δυο φορές τον χρόνο. Αυτή την απίστευτη ρήση ο ιστορικός μας την είδε να επιβεβαιώνεται σε μια επίσκεψή του σε κατοπινούς καιρούς βλέποντας πάνω από τον τάφο του ποιητή μας να γέρνουν μια αχλαδιά και μια ροδακινιά και να σκεπάζουνε τον τάφο με τους ανθούς τους.

Σε μας σήμερα, εκτός από τις αφηγήσεις των ιστοριών, δεν απομένει παρά η μεθυστική πνοή των Ρουμπαγιάτ του Ομάρ Καγιάμ.

«Το κυνήγι της αθανασίας - η ιστορία του μαθητευόμενου». [7 Μαρτίου στο κέντρο της Αθήνας]

Ένα μυστήριο πλανιέται πάνω από το κέντρο της αθήνας εδώ και μερικές μέρες. Και όσο η στιγμή πλησιάζει, η αγωνία κορυφώνεται. Τα στόματα των μυημένων συζητούν την υπόθεση και, με την υπόσχεση της γλυκιάς επίλυσής του, αναζητούν όλο και περισσότερα στοιχεία.

Η θεατρική ομάδα "SATORI" κάνει το ντεμπούντο της σε λιγότερο από μια βδομάδα, το Σάββατο 7 Μαρτίου, με αυτό το πρωτότυπο interactive θεατρικό δρώμενο που σίγουρα θα συζητηθεί. Μας καλεί να ετοιμαστούμε για μια περιπέτεια, η οποία ξεκινάει στο σκοτάδι του μεσαίωνα και φτάνει μέχρι σήμερα. Μας καλεί με την υπόσχεση πως η δική μας συμμετοχή θα ρίξει φως σε ένα μυστήριο αιώνων.

"Το κυνήγι της αθανασίας - η ιστορία του μαθητευόμενου", όπως ονομάζεται το ταξίδι της Satori team στο χρόνο, αφορά την αναζήτηση του μεγαλύτερου "χαμένου" θησαυρού στο κέντρο της Αθήνας το οποίο θα γεμίσει performances, θεατρικά δρώμενα και αναζητητές.

Έμπειροι αναζητητές που ασχολούνται με το θέμα για χρόνια, διευκρινίζουν πως οι παίχτες θα αλληλεπιδράσουμε με ηθοποιούς, αντικείμενα και τοποθεσίες, ενώ σίγουρα πρέπει να περιμένουμε μεγάλες εκπλήξεις.

Όλη η περιπέτεια που θα ζήσουν οι συμμετέχοντες, θα είναι επικεντρωμένη γύρω από τον Cenzo Renaldo di Natale, έναν Μέγα αλχημιστή του Μεσαίωνα, o οποίος κυνηγημένος από την Εκκλησία και το Κράτος, ανακαλύπτει το μεγάλο μυστικό που θα μπορούσε να συγκλονίσει την ανθρωπότητα. Ένα μυστικό που θα κληθούν οι ίδιοι οι παίχτες να ανακαλύψουν παίρνοντας στα χέρια τους την τύχη ολόκληρων γενεών!

Η Satori team ευελπιστεί, αυτό το πρωτότυπο παιχνίδι - θεατρικό δρώμενο, να γίνει η αρχή για μια νέα προσέγγιση στο θέατρο, όπου τα όρια της σκηνής και της πλατείας των θεατών εξαλείφονται και, οι ηθοποιοί με τους θεατές μπερδεύονται, ώστε οι τελευταίοι να γίνουν οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές της ιστορίας. Έτσι, τίθεται λοιπόν η πρόκληση. Το θέατρο να μην αποτελεί πια μια υπόθεση μόνο ειδημόνων και μυημένων θεατών, αλλά να γίνει υπόθεση όλων, όπου θα συμμετέχουν όχι μόνο οι παίκτες αλλά και η ίδια η πόλη! Είστε έτοιμοι;

 

Η ιστορία του μαθητευόμενου παίρνει σάρκα και οστά με σημείο εκκίνησης το Πολυτεχνείο (Στουρνάρη και Πατησίων), στις 12:30 το μεσημέρι του Σαββάτου 7/3. Ενώ λήγει το βράδυ, με το μεγάλο "Alchemist Party", στο οποίο θα βραβευθούν οι αλχημιστές που τα κατάφεραν και θα ολοκληρωθεί η περιπέτεια με το τελευταίο θεατρικό δρώμενο, στο οποίο φυσικά θα περάσουμε υπέροχα υπό τους ήχους μεσαιωνικών μουσικών!

Η τοποθεσία της κατάληξης της θεατρικής περιπέτειας και του πάρτυ καλύπτεται τη νεφέλη του μυστηρίου όπως και οι υπόλοιπες λεπτομέρειες.

Η προπώληση εισιτηρίων γίνεται από τις Εκδόσεις Μαΐστρος (Ιπποκράτους 146, 3ος όροφος) καθημερινά 11πμ-3μμ, αλλά και μέσω των βασικών συντελεστών του event: Ανθή- 6979924287. Μάνος- 6940992464. Παύλος- 6979085710. Το κόστος του εισιτηρίου είναι 3 ευρώ.

Αξίζει βέβαια να σημειώσω πως η αναζήτηση έχει ήδη ξεκινήσει καθώς όσο πλησιάζουν οι μέρες, νέα στοιχεία θα έρχονται στο φως για όλα όσα έχουν συμβεί και για όσα θα ζήσουμε εκείνη την ημέρα….

 

Για περισσότερες πληροφορίες:

Σελίδα στο Facebook

mail: Satoridramateam@yahoo.gr

Τηλέφωνα επικοινωνίας: Ανθή- 6979924287. Μάνος- 6940992464. Παύλος- 6979085710.

*Οι τελευταίες πληροφορίες της ιστορίας όπως διακινούνται από στόμα σε στόμα και από πάπυρο σε πάπυρο:

 

Πένθος, Πλήγμα, Πείσμα

Το σημερινό δολοφονικό χτύπημα στο σατιρικό περιοδικό «Charlie Hebdo» είναι ένα τρομερό χτύπημα στην ελευθερία του λόγου και πράξη βαρβαρότητας. Δυστυχώς πλήττει χριστιανούς και μουσουλμάνους αδιάκριτα. Ήδη ηγέτες της μουσουλμανικής κοινότητας εξέφρασαν τον απόλυτο αποτροπιασμό τους για τη χρήση του ονόματος του Αλλάχ ως δικαιολογίας σε τέτοιες εγκληματικές ενέργειες, εξηγώντας ότι ο Αλλάχ δεν φοβάται τη σάτιρα. Δυστυχώς τέτοιες ενέργειες δίνουν τα καλύτερα προσχήματα για ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις δυτικών δυνάμεων στη Μ. Ανατολή αλλά και για την επιδείνωση των σχέσεων χριστιανών και μουσουλμάνων γενικότερα. Ας ελπίσουμε με την υπεύθυνη στάση όλων να εξαλειφθούν αυτά τα φαινόμενα, αλλά και οι επικίνδυνες γενικεύσεις που τελικά εκθρέφουν τον ρατσισμό.
Σήμερα οι άνθρωποι του βιβλίου και του έντυπου λόγου, οι άνθρωποι της σκέψης, της δημοσιογραφίας και της συγγραφής πενθούμε βαρύτατα. Ας ελπίσουμε, μετά και από αυτό το δραματικό και εγκληματικό γεγονός, να ενεργοποιηθούν συνειδήσεις ώστε να εισέλθουμε σε έναν κύκλο που να είναι λιγότερο φαύλος.

Πουέντ κι ένας δίσκος με σπιτικούς κουραμπιέδες

της Τόνιας Μασουρίδου-Bouchard

...Έβγαλε τα τακούνια της και κάθισε στην άκρη του κρεβατιού. «Να δεις που θα φορέσει τις πουέντ και θα μου κάνει επίδειξη», σκέφτηκα. Πραγματικά, έσκυψε να πάρει τα παπούτσια και τότε ένα φοβερό κρακ ανέτρεψε όλο το σκηνικό. Έπιασε κατάχλομη τη μέση της, μορφάζοντας πονεμένα. «Καταραμένα αρθριτικά!» βόγκηξε και έμεινε κουβαριασμένη. Το λουλούδι απ’ τα μαλλιά της έπεσε στην κουρελού. Ο γάτος πήγε κοντά της.

«Γέρασα Μωρίς, το βλέπεις κι εσύ, έτσι δεν είναι;» απευθύνθηκε στο ζώο που είχε κουρνιάσει στα πόδια της.

Για κάμποση ώρα έμεινε έτσι διπλωμένη και βουβή. Η σόμπα πήγαινε να σβήσει.

Κάποια στιγμή κοίταξε το ρολόι, σηκώνοντας το κεφάλι κουρασμένα. «Τέτοια ώρα δεν πρόκειται πια να έρθει κανείς», μονολόγησε και σηκώθηκε με κόπο. Πέταξε το χρυσαφί σάλι στην καρέκλα και τυλίχτηκε σε μια χοντρή ρόμπα. Πρέπει να πονούσε πολύ, γιατί κούτσαινε. Ωστόσο περίμενα κάτι να μου πει για τις λαμπρές πρεμιέρες, τους μαέστρους, τις ορχήστρες...

Εκείνη όμως, σέρνοντας τα πόδια της κάθισε απέναντι μου στο τραπέζι. Ξεδίπλωσε τους κουραμπιέδες απ’ τη ζελατίνα, έβαλε δύο σε ένα πιάτο και άρχισε να τρώει.

(απόσπασμα από το διήγημα "Ένας δίσκος με σπιτικούς κουραμπιέδες")

Διηγήματα και καλό κρασί!

 
Το διήγημα έχει τη δική του παράδοση. Η τέχνη να δώσεις κάτι σημαντικό, αξιοσημείωτο σε μικρή φόρμα είναι σύνθετη. Η αφαίρεση και η ευστοχία μαζί με μια οικονομία του λόγου είναι επιπρόσθετες απαιτήσεις της μικρής φόρμας, όπου ανελέητα αναδεικνύεται το γλωσσικό ύφος. Στενεύουν ο χώρος και ο χρόνος. Η πλοκή, όσο και αν είναι παρούσα με τα μυστήριά της και τις ανατροπές της, δεν ξεδιπλώνεται σε μήκος και δεν απλώνει σε κύριο παράγοντα επικέντρωσης του ενδιαφέροντος. Η απλότητα και ταπεινότητα των υλικών του διηγήματος αφήνουν γυμνό τον συγγραφέα με τη δεξιότητά του, το ταλέντο, τη γραφίδα και την τέχνη του. Και όμως το διήγημα μοιάζει να ταίριαξε ιδιαίτερα στο ελληνικό τοπίο, και διακονήθηκε από κορυφαίους διηγηματογράφους. Αλλά και διεθνώς το διήγημα έχει τους εραστές τους και τους δεξιοτέχνες του. Και μπορεί να το χαρεί και ο πιο πολυάσχολος αναγνώστης.

Τα συγκεκριμένα διηγήματα είναι επιλεγμένα με πολύ αυστηρά κριτήρια και έχουν το καθένα στο είδος του μοναδική χάρη.

Ο Σίνγκερ και η Ρουά στις εξαιρετικές μεταφράσεις του Φοίβου Πιομπίνου. Ο Τσέχωφ στη μετάφραση του Κ. Σ. Κοκόλη. Η Τόνια Μασουρίδου με την άρτια γλαφυρή της γλώσσα.
Όλα τα βιβλία έχουν και την εικαστική τους πτυχή.

Με ένα ποτήρι κρασί, ευχόμαστε καλή απόλαυση και με τις πέντε αισθήσεις.